Hoe is het (weer) op de Kanaaleilanden?

In tien dagen hebben wij vier Kanaaleilanden bezocht. Guernsey, Herm, Sark en Jersey. Alleen het noordelijker gelegen Alderney lieten we achterwege en van de Barclay Brothers mochten we hun privé-eiland Brecqhou niet betreden. We zagen hun megalomane sprookjeskasteel met zijn kantelen vanaf de veerboot van Guernsey naar Sark aan ons oog (en aan onze neus) voorbijgaan.

Om te beginnen waren we op Guernsey, een rots van gastvrijheid, waar ‘edel klein zeevolk’ leeft. Het zijn woorden van Victor Hugo, wiens granieten standbeeld in Candie Gardens staat, waar de schrijver leunend op een stok en met wapperende mantel over St. Peter Ports haven uitkijkt. Het bronsgroene standbeeld van Queen Victoria staat in zijn rug. Victor Hugo, die als balling van 1855 tot 1870 op Guernsey leefde, typeerde met de woorden streng en zachtmoedig het landschap van het westelijkste van de Kanaaleilanden. De zuidkust is grillig met steile kliffen, die tot tientallen meters hoogte oplopen. Zacht glooiende valleien in het binnenland - met groene weggetjes, kabbelende beekjes en kleurige bloemen - dragen het stempel van zachtmoedigheid.

We verkenden het levendige St. Peter Port en zijn haven, waar het Liberation Monument woorden van Sir Winston Churchill draagt: ‘… and our dear Channel Islands are also to be freed today ...’ Op elke negende mei wijst de schaduw van de obelisk precies aan hoe laat de bevrijdingstroepen zijn geland. Op een wat grijzere dag bezochten wij het machtige Castle Cornet, dat aan de zuidelijke havenpier opdoemt en ’s avonds in het licht van schijnwerpers baadt. Vlakbij startten we – op een zonniger moment – een mooie klifwandeling zuidwaarts in de richting van Fermain Point langs Fermain Bay. Als je de weg weet, kun je zo doorlopen naar Sausmarez Road in St. Martin. Hier ligt het statige Sausmarez Manor, dat al bijna duizend jaar wordt bewoond. Wij doken het zeer tot de verbeelding sprekende The Sculpture Park in en bewonderden de omvangrijke expositie van beelden in prachtige bossen, tuinen en vijvers.

In St. Peter Port liepen we achter de Town Church door de markante overdekte Markthallen. We snoven ook de verstofte geur van Priaulx Library  in de villa Candie House op, waarin nu een antieke schatkamer vol boeken en naslagwerken voor de eilanders zelf is gevestigd. Natuurlijk vergaten we niet om bij het vorstelijke Hauteville House langs te gaan. Hier woonde de Franse romanschrijver Victor Hugo als balling in een drie verdiepingen tellend huis met bovenin zijn glazen werkkamer. Vanaf het dakterras kon Victor precies het huis van zijn maîtresse Juliette Drouet zien. Een vooruitziende blik kan de schrijver niet ontzegd worden. In 1870 plantte hij een eik in zijn tuin. “Als de boom volgroeid is, dan hebben we een Verenigd Europa!”, luidden zijn begeleidende woorden. Tja … wanneer zijn eiken volgroeid?



... haven St. Peter Port ...



... Town Church, St. Peter Port (uit ca. 1475) ...



... koffie drinken met Prem in de buurt ...



... Breda-bier: nog altijd populair; niet meer in Brabant, maar wel op Guernsey gebrouwen ...

... straatrace in aantocht ...

... het gaat om recordtijden ...



... zalmsalade en fish&chips ...

... Cornet Castle ...



... met de rug naar Herm en Sark ...

 

... blue bells ...



 

... Fermain Bay ...





... martellotoren ...



... Tea Room aan Fermain Bay ...





Via Petten naar Callantsoog, terug over Burgerbrug en Koedijk

Een helder blauwe hemel en een helder idee brengen mij op maandag 19 mei 2014 in de richting van de marinehaven in het noorden van Noord-Holland. Den Helder, inderdaad. Maar om dat op de fiets vice versa te doen, is een beetje veel van het goede. Dat vergt trapkunst voor twee keer een afstand van ongeveer zestig kilometer. En om in het stralende weer op de terugweg in de trein te gaan zitten, voel ik niet zo veel voor.
Dus wordt het langs de kustplaatsen Egmond, Bergen, Schoorl, Petten, Sint Maartenszee (druk, druk, druk, 'vlooienmarkt' langs de weg met een grote grijze golf op bezoek) een hernieuwd bezoek aan Callantsoog. Heerlijk op een 'Iesewies'-terras van een Warsteiner genoten en twee volkoren boterhammen met vier kleine kroketjes (groene energie, want twee met groente en twee met gesmolten kaas) verorberd. Ik moest wel steeds de musjes in de gaten houden. Razendsnelle en hondsbrutale vogelkens.
Op mijn gemak de terugweg aanvaard, na eerst nog even gekeken te hebben hoe huisje 'Rusteveel' er bij stond. Ik wist niet wat ik zag. Het is een geheel nieuw optrekje geworden, prachtig. Ik heb mijn bezoek aan Lidie gemeld, zij was helaas niet ter plaatse.

Ik wilde niet dezelfde route terugfietsen en ben dus oostwaarts het Noord-Hollandse polderland ingedoken. Ergens stak ik zo'n vlotte vlotbrug over, waardoor ik autoverkeer op de provinciale weg langs het Noord-Hollands kanaal kwijtraakte. Heerlijk verademend. Tja, en dan maar op de bonnefooi en op het gevoel naar het zuiden, in de richting van de kaasstad. Kwam ik toch op een Kanaaldijk uit, eentje waarover ik nog nooit had gefietst. Oeps, van het platteland koers je dan weer zo de bebouwde kom binnen, van hoogwaardig gebouwde brandweerkazerne en bijzonder model gemeentehuis aan het water tot de o zo vertrouwde De Waag, waar de terrassen natuurlijk behoorlijk bevolkt waren, ook al heeft de lokale topclub AZ dit seizoen geen prijs gepakt. Ik ga voorbij aan de gele-rakker-verleiding (nee, ik bedoel geen kaas), want ik weet dat ik de laatste zeven kilometer zo heb afgelegd. Noord west, thuis best.

Al met al is het een rit van tachtig kilometer geworden, een stukje verder dan enkele fietsreis Limmen-Den Helder. Die bewaren we dan maar voor een volgende keer (enkel of retour, zei hij stoer). Wat ik met vriend Theo heb afgesproken, is dat wij sowieso een keer het MTB-parcours in Schoorl onveilig gaan maken. Dat moet een zeer fraaie, geaccidenteerde MTB-fietsroute zijn, die Theo graag een keer met zijn zelfgebouwde e-MTBike wil ervaren. We moeten dan opstappen bij Manege Poelenburg, want daar kun je gratis en gemakkelijk de auto parkeren. Aan mij is het dan om ter plaatse een MTB te huren. Dat is aan de Duinweg in Schoorl mogelijk voor 25 euro per dagdeel, all inclusive, want een helm en een douche (helm afzetten) zijn bij de huurprijs inbegrepen (wel vooraf reserveren!). Gaan we een keertje doen, Theo, en bovendien ook het Beatle-museum aan de Kanaalkade in Alkmaar bezoeken. Ik zag dat het een nieuwe accommodatie langs het kanaal heeft betrokken. 

... Schoorls adresje voor Theo en mij ...



... kunnen we hier even bijpraten ...

... huize Rusteveel nieuwe stijl! ...



... Noordhollands landschap ...



... Callantsoog op 't oog ...